met de strijkplank het gras maaien

terwijl een toilettas uitpuilt

en wegfietst  bestemming onbekend

een stofzuiger x96 alleen het woord al x96

schildert nevelsliertjes om mijn hoofd

een lichtkrans van dode bloempotten

die zich een weg baant door de zwaartekracht

inmiddels is de vogelkooi leeggewaaid

en wie biedt er op een broodmes

dat niet langer meer mag smeren

ik kartel punten aan jouw fluitconcert

en vlij me buiten

het domein van mijn gezichtsveld

dromende bomen eten hapjes uit mijn dag

ik vaar van hier tot aan het hek

en terug

xa9 Nell Nijssen